و ذاكره كه روزنامهء اوقات را مشحون به حفظ صحف صور و حقايق متفرّقه و معانى متكثّره گردانيده بود ، مستغرق ختم قرآن جمعى كمالى گشت « 1 » . توبه داد آن چشم شاهد باز و آن شاهد مرا * زانكه من وقتى حديث پارسايى كردمى « 2 » * * و اللّه أعلم أنّي لست أذكره * و كيف أذكره من « 3 » لست أنساه و حسّ كه رود ادراكش هر دم بر قانونى ديگر بودى و بسيط ذوقش در واديى ديگر سرودى ، كنون همهء مدارك را بر ساز لطائف محبوب راست كرده در چنگ نوازش او به سر مىكند « 4 » . وقتى دل شيدايى رفتى « 5 » به گلستانها * بىخويشتنش كردى بوى گل و ريحانها [ 468 ب ] گه نعره زدى بلبل گه جامه دريدى گل * با ياد تو افتادم وز ياد برفت آنها بصر كه مسرج « 6 » ادراكش سطوح اجرام كثيفه و اضواء صقيله بودى ، كنون به غير لطائف جمال محبوب و دقايق « 7 » كمال او در نظر همّتش نمىآيد « 8 » . يشاهد منّي حسنها كلّ ذرّة * بها كلّ طرف جال في كلّ طرفة « 9 » * * به هرچه مىنگرم صورت تو مىبينم * درين ميان همه در چشم من تو مىآيى و سمع كه دايما مترصّد اخبار و اسمار بىحاصل و متنصّت احوال و اطوار لا طائل بودى ، كنون به غير از حكايت معشوق « 10 » گوش نمىكند و جز ملامت عشق نمىشنود « 11 » . اگر با من سخن گويى « 12 » ز شادى * چو مرزنگوش گردم سربه‌سر گوش « 13 » * *

--> ( 1 ) . F و J : + بيت ( 2 ) . F : + بيت ؛ G : + شعر ( 3 ) . F : إذ ( 4 ) . F , G و J : + بيت ( 5 ) . B : مىرفت ( 6 ) . B , C , D و E : مسرح ؛ I : مطرح ( 7 ) . J : رقايق ( 8 ) . F : + بيت ؛ G و J : + شعر ( 9 ) . F و J : + بيت ؛ G : + فرد ( 10 ) . I : معشوقى ( 11 ) . F و J : + بيت ( 12 ) . D : گويد ( 13 ) . F : + بيت ؛ G و J : + شعر